باتری لیتیوم یون نوعی باتری با کارایی بالا است که از یون لیتیوم به عنوان حامل جریان استفاده می کند، دارای مزایای چگالی انرژی بالا، پایداری ولتاژ بالا و عمر چرخه طولانی است. باتری لیتیوم یونی از چهار بخش الکترود مثبت، الکترود منفی، الکترولیت و دیافراگم تشکیل شده است.
الکترود مثبت: بخش مهمی از باتری لیتیوم یونی است که معمولاً از مواد حاوی اکسیدهای لیتیوم یا عناصری مانند کبالت، نیکل و منگنز ساخته شده است. نقش آن فراهم کردن یون های مثبت به منظور واکنش شیمیایی با یون های لیتیوم روی الکترود منفی است.
الکترود منفی:معمولاً از مواد گرافیت و سایر ترکیبات کربن تشکیل شده است و برای ایجاد یون های منفی به منظور برهم کنش با یون های مثبت در الکترولیت استفاده می شود و در نتیجه انرژی آزاد می شود.
الکترولیت:جزء مهم باتری لیتیوم یونی است که معمولاً از مخلوطی از مواد آلی و نمک های معدنی مانند هیدروکلراید یا فریسیانید پتاسیم تشکیل شده است. نقش آن فراهم کردن مسیری برای انتقال یون است، به طوری که یون های لیتیوم می توانند بین پایانه های مثبت و منفی جریان پیدا کنند تا انرژی آزاد شود.
دیافراگم:بخش مهمی از باتری لیتیوم یون، نقش آن جدا کردن پایانه های مثبت و منفی، جلوگیری از تماس مستقیم بین آنها و همچنین امکان انتقال یون ها است. این دیافراگم معمولاً از یک ماده پلیمری ساخته می شود که نفوذپذیری بالایی دارد و در برابر دماهای بالا مقاوم است.
باتری های لیتیومی را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد: باتری های لیتیوم فلزی و باتری های لیتیوم یون. ولتاژ یک باتری لیتیومی منفرد 3.7 ولت است (الکترود مثبت فسفات آهنی لیتیوم 3.2 ولت است) و ظرفیت باتری نمی تواند بی نهایت باشد، بنابراین باتری تک لیتیومی اغلب به صورت سری و موازی پردازش می شود تا نیازهای مناسبت های مختلف را برآورده کند.
